muslimuz

muslimuz

1. Ушбу зикрни кўп қилиш:Лаа илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу лаа шарийка лаҳу. Лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду ва ҳува ъала кулли шайин қодийр”.

Маъноси: Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, У ёлғиз, Унинг шериги ҳам йўқ, бутун мулк Уники, ҳамд ҳам Унга хос ва У ҳар бир нарсага қодирдир.

2. Аллоҳдан дўзах азобидан паноҳ сўраш. Арафа куни одамлар дўзахдан озод бўлади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Арафа куни Аллоҳ бандаларни дўзахдан кўп озод қилганчалик бошқа бирор кун йўқ”, деганлар (Имом Муслим ривояти).

Аллоҳим! Бизни, ота-оналаримизни, фарзандларимизни, аёлларимизни, дўстларимизни ва барча мўмин-мусулмонларни жаҳаннам оловидан асра!

3. Такбири ташриқ айтиш. Арафа кунининг бомдод намозидан бошлаб такбир айтилади. “Аллоҳу акбар! Аллоҳу акбар! Аллоҳу акбар! Лаа илаҳа иллаллоҳу валлоҳу акбар! Аллоҳу акбар ва лиллааҳил ҳамд”.

4. Рўза тутиш. Арафа куни тутилган рўза икки йиллик гуноҳларга каффорат бўлади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Арафа кунининг рўзаси ундан олдинги ва ундан кейинги йиллардаги гуноҳларга каффорат бўлади деб Аллоҳдан умид қиламан”, дедилар (Имом Муслим ривояти).

Ғафлатда қолманг! Арафа кунининг фазилатларидан бебаҳра қолманг! Буни бошқаларга ҳам эслатинг.

 Даврон НУРМУҲАММАД

Абдувоҳид домла Аҳмадалиев,

Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Фатво маркази мутахассиси.

Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Кишининг жаннатда даражаси кўтарилиб қўйилади. Шунда у: “Бу мен учун қаердан ҳосил бўлди?” дейди. “Фарзандинг сенинг ҳаққинга истиғфор айтгани учундир” дейилади, дедилар».

Исломнинг илк даврларида Роҳиба исмли басралик солиҳа бир аёл яшаб ўтган. У ҳақида ўғли бундай ҳикоя қилади: “Онам ўлим тўшагидалигида назарини осмонга қаратиб: “Эй борлиғим, эй икки дунёда суянганим! Ўлим бўсағасида мени ташлаб қўймагин, қабрда ёлғиз қолдирмагин”, деди ва жон таслим қилди.

Орадан вақт ўтди. Мен ҳар жума кунида унинг қабрини зиёрат қилиб, ҳаққига дуолар қилар, у учун ҳам, қабристондаги бошқа маййитлар учун ҳам истиғфор айтар эдим.

Тунларнинг бирида онам тушимга кирди. “Онажоним, аҳволингиз қандай?” деб сўрадим. Онам эса: “Болагинам, ўлимни ўзига яраша аччиғи ва машаққати бўлар экан. Аллоҳга шукр, ҳозирбарзахдеб аталмиш жойда, мақталадиган ҳолдаман. Райҳонлар устида, сундус (юпқа ипак) ва истаброқ (қалин ипак) ёстиқларга суяниб маҳшар кунини кутиб ётибман”, деди.

“Бирор-бир нарсага эҳтиёжингиз борми, бажарай”, дедим. Онам: “Ҳа, эҳтиёжим бор. Бизни зиёрат қилиш ва ҳаққимизга дуойи хайр қилишни ташлаб қўйма. Чунки менга ҳар жума кунги зиёратинг хушхабар қилиб етказилади. “Эй Роҳиба. Ўғлинг сени зиёрат қилгани келди”, дейишади. Бундан мен ҳам, атрофимдагилар ҳам жуда хурсанд бўламиз”, деб жавоб қайтарди”.

Ҳижрий V асрда яшаган бир йигит айтган экан: “Ўзим учун бир ишни вазифа қилиб олганман. Ҳар кечаси икки ракат намоз ўқийман. Унда жуда кўп Қуръон тиловат қиламан. Барчасининг савобини эса ота-онамга бағишлайман. Бир сафар отамни тушимда кўрдим. У менга: “Эй ўғлим, Аллоҳ сени мукофотласин. Бизга бағишлаётган савобларинг етиб келди”, деди.

Абдуллоҳ Муҳаммад Абдулмуътийнинг "Меҳр ойи" китобидан

Ғиёсиддин Ҳабибуллоҳ, Ҳикматуллоҳ Рўзалиев таржимаси.

Саидаҳмад домла Сайдаралиев,

Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Фатво маркази бош мутахассиси.

Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати

Ғамга тушиб қолсангиз, Аллоҳ таолонинг қуйидаги оятини ўқиб, тафаккур қилинг: “Менга Аллоҳнинг Ўзи етарли. Ундан ўзга ибодатга сазовор Зот йўқ, Унга таваккал қилдим, У улуғ аршнинг Роббидир”. (Тавба сураси, 129-оят).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтадилар: “Кимда ким тонг отганда ва кеч кирганда: “Менга Аллоҳнинг Ўзи етарли. Ундан ўзга ибодатга сазовор Зот йўқ, Унга таваккал қилдим, У улуғ аршнинг Роббидир”, деб етти марта айтса, Аллоҳ унинг ғамларига Ўзи кифоя қилади”.

Савдо қилсангиз ёки қарздор бўлиб қолсангиз, “Лаа илааҳа иллаллоҳ ва лаа ҳавла ва лаа қуввата иллаа биллааҳ”, деб зикр қилинг. Зеро, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Лаа ҳавла ва лаа қуввата иллаа биллааҳ”ни кўп айтинглар, чунки бу жаннат хазиналаридан бир хазинадир”, деганлар.

Маҳзун бўлсангиз ушбу оятни ўқинг: “Албатта, мен дарду ҳасратимдан фақат Аллоҳнинг Ўзига шикоят қилмоқдаман” (Юсуф сураси, 86-оят).

Ҳаётингизда муваффақиятсизликка учрасангиз мана бу оятни ўқинг ва маъносини англаб, амал қилинг: “Менинг муваффақиятим фақат Аллоҳга боғлиқ. Унгагина таваккал қилдим. Унгагина қайтаман” (Ҳуд сураси, 88-оят)

Дарслардан чарчасангиз қуйидагича дуо қилинг: “Эй Аллоҳ, менга дунё-ю охиратда энг олий даражаларни насиб этгин”.

Дунё ғамларидан чарчасангиз, Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам ўргатган ушбу дуони ўқинг: “Эй Аллоҳ, дунёни энг катта ғамимиз, илмимизнинг маблағи (мақсади) қилиб қўйма”.

Намозларни дангасаликданми ёки бошқа бирор сабабданми вақтида ўқимай юрган бўлсангиз мана бу оятдаги дуони ўрганинг ва шу дуони такрор-такрор қилиб юринг: “Эй Роббим, мени ва зурриётларимни намозни тўкис адо этадиганлардан қилгин. Эй Роббимиз, дуони қабул этгин” (Иброҳим сураси, 40-оят).

Уйлана олмай юрган бўлсангиз ёки фарзанд кўрмаётган бўлсангиз, айтинг: “Эй Роббим, мени ёлғиз ташлаб қўйма, Сен, Ўзинг ворисларнинг энг яхшисисан” (Анбиё сураси, 89-оят).

Ўзингизни ёлғиз ҳис қилсангиз: “Менга Ўз ҳузурингдан ёрдам берувчи қувват ато эт” (Исро сураси, 80-оят), деб дуо қилинг.

Ишларингиз қийинлашиб кетса: “Эй Роббим, менинг қалбимни кенг қил. Менинг ишимни осон қил” (Тоҳа сураси 25-26 оятлар), деб илтижо қилинг.

Қалбингизда кимгадир нисбатан нафрат бор бўлса, “Эй Аллоҳ, мени ғазабини яширувчи, одамларни кечириб юборувчилардан қилгин”, деб дуо қилинг.

Доктор Ҳассон Шамси Пошонинг Метин қоялар китобидан

Ғиёсиддин Ҳабибуллоҳ, Неъматуллоҳ Исомов таржимаси.

Страница 4 из 259

Ушу бўлимдаги асосий материаллар Жалолиддин Нуриддиновнинг "Ҳаж ва умра қўлланмаси"дан олинди

Top